Powstanie parafii Raciążek datowane jest już przed 1326 rokiem. Pierwsza wzmianka o Raciążku znajduje się w tak zwanym falsyfikacie mogileńskim odnoszącym się do 1065 roku. Inne źródła podają lata 1146-47. Rozwój parafii ściśle związany był z dziejami miasteczka oraz zamku będącego rezydencją króla Władysława Jagiełły, królowej Jadwigi, a potem stanowiącego własność biskupów kujawskich. Z 1325-27 roku pochodzą pierwsze wzmianki o najstarszym kościele drewnianym zniszczonym przez Krzyżaków.
Kościół parafialny pod wezwaniem Wszystkich Świętych i Świętego Hieronima pochodzi z XVI wieku. Jego fundatorem jest biskup kujawsko-pomorski Hieronim Rozrażewski. Budowano go w latach 1597-1612. Budowę ukończył biskup Wawrzyniec Gembicki w 1612 roku, a konsekracji dokonał biskup Miaskowski Baltazar w 1627 roku. Jest on zbudowany w stylu późnogotyckim ze szczytami renesansowymi, orientowany (tzn. wzniesiony) wschód-zachód, murowany i opięty uskokowymi szkarpami, kryty dachówką. Prezbiterium kwadratowe z półokrągłą absydą. Od nawy głównej oddziela ją barokowy łuk tęczowy z Chrystusem na krzyżu i figurami świętych. Od północy zakrystia sklepiona krzyżowo. Szersza, prostokątna nawa z wieżą od zachodu i przybudówką od północy z roku 1924. Wnętrze kryte pierwotnie stropem, w roku 1924 przesklepione kolebką z lunetami. Tęcza z Chrystusem i figurami umieszczonymi nad splotem rzeźbionej winorośli w tylu barokowym z XVII wieku.
Ołtarz wielki pochodzi z XVI wieku i stanowi fundację biskupa Miaskowskiego. W głębi ołtarza znajduje się obraz malowany na desce, przedstawiający Chrystusa ukrzyżowanego oraz Najświętszą Marię Pannę i Marię Magdalenę, zaś pośrodku wizerunek klęczącego fundatora kościoła – biskupa H. Rozrażewskiego. Ołtarz zbudowany w stylu późnorenesansowym z drzewa modrzewiowego (renesans niemiecki). Stalle renesansowe pochodzą z 1630 roku, a odnowione zostały w 1865 roku. Obrazy w stallach i obraz Wszystkich Świętych na zasuwie przy głównym ołtarzu zostały namalowane w 1830 roku przez Adama Malinowskiego.
W prawej części kościoła znajduje się ołtarz barokowy z XVII wieku przedstawiający Matkę Bożą Śnieżną.
W lewej części świątyni usytuowany jest barokowy ołtarz z XVIII wieku, przedstawiający Świętego Józefa na łożu śmierci w srebrnych sukienkach rokokowych gdańskiej roboty z XVIII wieku.
Na ścianach świątyni znajdują się neorenesansowe płaskorzeźby z glinki terakotowej, przedstawiające czternaście stacji drogi krzyżowej.
Tęcza (zwana łukiem) łącząca dwa boczne ołtarze pochodzi z XVII wieku. W centrum grupa ukrzyżowania z XVIII wieku łączy święte osoby Starego i Nowego Testamentu (Abraham i Melchizedek).
Ambona barokowa z XVIII wieku. Monstrancja rokokowa z około 1784 roku. Ornat biały z kolumną haftowaną w przełomie XV/XVI wiek. Kilkanaście figur drewnianych z okresu XVI – XVII wiek.
Nad zakrystią znajduje się muzeum parafialne, w którego posiadaniu jest wiele ciekawych eksponatów. Jednym z najciekawszych jest gotycki ornat z białego adamaszku, na którym złotymi nićmi wyhaftowano wizerunek Matki Boskiej z Dzieciątkiem oraz świętych. Według legendy wyhaftowany przez królową Jadwigę.
W muzeum znajdują się także zbiory bibliofilskie – 257 pozycji z okresu XVI – XIX wiek, oprócz tego księga mszalna z XVIII wieku, miecz z XIII wieku, rzeźby, dokumenty, nawet hełm tatarski z XVIII wieku i wiele innych.
Dzwony: pierwszy odlany w 1617 roku przez Andrzeja Lube, drugi odlany w 1648 roku przez Augusta Koesche.
Malowanie ścian prezbiterium i kościoła zostało wykończone staraniem księdza Pawała Góranowskiego przez Ewelinę de Cortenei w 1928 roku.
W czasie okupacji niemieckiej 1939-45 kościół został ograbiony, a przed kapitulacją podminowany. Niemcy zabrali m.in. boczny ołtarzyk pochodzący z XIV wieku.
polecamy raciazek24.pl